درب اتوماتیک پارکینگی یک درب بزرگ برای پارکینگ است که یا به صورت دستی و یا توسط یک موتور الکتریکی (یک درب بازکن درب اتوماتیک پارکینگ ) باز می شود. درب های پارکینگ اغلب به اندازه کافی برای رفت و آمد خودرو و سایر وسایل نقلیه بزرگ است. درب های اتوماتیک پارکینگ کوچک ممکن است در یک پانل تکی چرخنده و در زیر سقف پارکینگ ساخته شده باشد. درب های بزرگتر معمولا در چند پانل متصل به همدیگر که به سمت سقف پارکینگ جمع می شوند، ساخته می شوند. ساز و کار این درب های اتوماتیک، فنری و با وزن متعادل برا کاهش وزن درب ساخته می شود تا مفدار نیروی انسانی و موتوری لازم برای باز کردن درب را کاهش دهد. تعداد کمتری از درب های پارکینگ به صورت درب اتوماتیک کشویی و یا درب اتوماتیک لولایی ساخته می شوند. درب های برقی پارکینگ از چوب، فلز، و یا فایبر گلاس ساخته می شوند، و ممکن است عایقی برای حفظ کارایی در دمای بالاتر و پایین تر تعبیه شود. انبارها، پارکینگ های اتوبوس و سایبان های لوکوموتیو قطارها انواع بزرگتری از این درب ها را دارند.
توضیحات
درب اتوماتیک پارکینگ سقفی در گذشته رایج تر بود و به صورت یک پانل یک تکه ساخته می شد. این پنل از هر دو طرف با مکانیسم لولای مکانیکی متوازی الاضلاعی به سمت بالا کشیده می شد. نسخه های جدیدتر درب های سقفی اتوماتیک پارکینگ از چندین پانل متصل به همدیگر ساخته می شود که به دور یک غلطک می پیچند و درب را به سمت بالا هدایت می کنند. وزن درب مممکن است حدود ۱۸۱٫۴ کیلوگرم یا بیشتر باشد که با کمک یک یا دو متعادل کننده چرخشی، این وزن در اطلاف درب اتوماتیک پارکینگ به صورت مساوی پخش می شود. مکانیزم درب های اتوماتیک پارکینگ موتوری است که به کمک یک ریموت کنترل از راه دور، راحتی، ایمنی و امنیت را به ارمغان می آورند.
تاریخچه
تاریخ درب گاراژ می تواند زمانی حدود سال ۴۵۰ پیش از میلاد مسیح، زمانی که ارابه در اتاقکهای دروازه نگهداری میشدند باشد، اما در ایالات متحده این درب ها در حدود قرن ۲۰ رواج پیدا کردند. در اوایل سال ۱۹۰۲ میلادی، تولید کنندگان آمریکایی، از جمله Cornell Iron Works در کاتالوگ های خود یک “درب اتوماتیک مسطح بالارو” را معرفی کردند. یک کاتالوگ به عنوان مدرک از سال ۱۹۰۶ وجود دارد که مدل درب اتوماتیک پارکینگ سقفی را معرفی می کند.